กฎ 1/10 เป็นเกณฑ์การเลิกใช้ที่ตรงไปตรงมาแต่สำคัญสำหรับสลิงแบบแบน: เมื่อการสึกหรอจากการเสียดสีทำให้ความกว้างของสายรัดลดลง 1/10 หรือมากกว่านั้น จะต้องถอดสลิงออกจากการใช้งาน กฎนี้ระบุไว้ใน EN 1492-1 และได้รับการยอมรับโดย ASME B30.9 ว่าเป็นตัวบ่งชี้สำคัญของการสึกหรอมากเกินไป คู่มือนี้จะอธิบายว่ากฎ 1/10 หมายถึงอะไร วิธีวัดความกว้างของสายรัดอย่างแม่นยำ เหตุใดจึงเลือกเกณฑ์นี้ และวิธีนำไปใช้ในการตรวจสอบรายวัน สำหรับหัวหน้างานควบคุมอุปกรณ์และผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัย การทำความเข้าใจกฎง่ายๆ นี้สามารถป้องกันการใช้สลิงที่สึกหรอจนเป็นอันตรายได้

สลิงแบบแบนไม่เพียงแต่ช่วยยกของเท่านั้น แต่ยังช่วยปกป้องอีกด้วย พื้นผิวสายรัดที่เรียบและกว้าง กระจายน้ำหนักของโหลดไปยังพื้นที่ขนาดใหญ่ ซึ่งช่วยลดแรงกดที่จุดใดจุดหนึ่งได้อย่างมาก นี่คือหลักการฟิสิกส์พื้นฐานเบื้องหลังสลิงแบบแบน: ความดัน = แรง ۞ พื้นที่ ด้วยการเพิ่มพื้นที่สัมผัส สลิงแบบแบนจะช่วยลดความเสี่ยงของความเสียหายที่พื้นผิว รอยบุบ และการกระแทก ทำให้สลิงเหล่านี้เป็นตัวเลือกที่ต้องการสำหรับการยกวัสดุที่ละเอียดอ่อน เสร็จแล้ว หรือเสียหายได้ง่าย คู่มือนี้จะอธิบายฟิสิกส์ของการกระจายแรงกด เปรียบเทียบสลิงแบบเรียบกับโซลูชันการยกอื่นๆ และให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์ในการเลือกความกว้างของสลิงที่เหมาะกับการใช้งานของคุณ

สลิงแบนที่รับน้ำหนัก 2 ตันในลิฟต์ยกแนวตั้งแบบตรงอาจสามารถยกได้อย่างปลอดภัยเพียง 1 ตันเมื่อใช้ที่มุม 60° เนื่องจากมุมของสลิงส่งผลโดยตรงต่อความตึงในแต่ละขาของสลิง ยิ่งมุมระหว่างสลิงกับแนวนอนเล็กลง ความตึงก็จะยิ่งมากขึ้น ตามมาตรฐาน EN 1492-1 และ ASME B30.9 ความจุจะต้องลดลงเมื่อใช้สลิงในมุมหรือแบบหลายขา คู่มือนี้จะอธิบายหลักฟิสิกส์เบื้องหลังปัจจัยมุม ตารางความจุสำหรับสลิงแบบเรียบ และให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์สำหรับการคำนวณภาระการทำงานที่ปลอดภัยในการปฏิบัติงานด้านเสื้อผ้าในชีวิตจริง

สลิงยกที่เก็บไว้เปียกอาจดูไม่เสียหาย แต่ความชื้นอาจทำให้เกิดเชื้อราขึ้น เส้นใยเสื่อมสภาพ และในกรณีของสลิงไนลอน ความแข็งแรงจะสูญเสียไปชั่วคราวถึง 15% เมื่อเปียก และความแข็งแรงจะกลับคืนมาเมื่อแห้ง ที่สำคัญกว่านั้น สลิงไนลอนสามารถสูญเสียความแข็งแรงได้ถึง 25% เมื่อเปียกเนื่องจากการดูดซับความชื้น ในทางตรงกันข้าม สลิงโพลีเอสเตอร์จะได้รับผลกระทบจากความชื้นน้อยกว่า แต่ยังสามารถเป็นโรคราน้ำค้างและเน่าเปื่อยได้หากเก็บไว้ในที่ชื้น คู่มือนี้จะตรวจสอบความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับสลิงเปียก ช่องโหว่เฉพาะของวัสดุสังเคราะห์ต่างๆ และขั้นตอนการตรวจสอบและการทำให้แห้งที่จำเป็นก่อนส่งคืนสลิงเปียกเพื่อเข้ารับบริการ

การรู้ว่าเมื่อใดควรเลิกใช้สลิงยกถือเป็นหนึ่งในทักษะที่สำคัญที่สุดในความปลอดภัยของเสื้อผ้า สลิงที่ดูเหมือนว่าสามารถซ่อมบำรุงได้อาจมีความเสียหายซ่อนเร้นซึ่งทำให้ความแข็งแรงลดลง ในขณะที่ประเภทความเสียหายที่มองเห็นได้ เช่น รอยบาด การเสียดสี การเผาไหม้ของสารเคมี ความเสียหายจากความร้อน และการเสื่อมสภาพของรังสียูวี แต่ละประเภทมีเกณฑ์การเลิกใช้งานเฉพาะที่กำหนดโดย ASME B30.9, OSHA และ EN 1492 คู่มือแบบภาพนี้จะอธิบายวิธีระบุความเสียหายแต่ละประเภท สิ่งที่ควรมองหาในระหว่างการตรวจสอบ และเงื่อนไขเฉพาะที่ต้องนำออกจากบริการทันที สำหรับหัวหน้างานด้านการจัดการเสื้อผ้า ผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัย และผู้ปฏิบัติงาน คู่มือนี้ให้ข้อมูลอ้างอิงที่เป็นประโยชน์สำหรับการตัดสินใจเรื่องการเกษียณอายุอย่างมีข้อมูล

สลิงยกอาจสูญเสียความแข็งแรงไปนานก่อนที่จะสึกหรอ ซึ่งบ่อยครั้งโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า อุณหภูมิสุดขั้ว รังสีอัลตราไวโอเลต (UV) และการสัมผัสสารเคมีเป็นปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมที่พบบ่อยที่สุดสามประการที่ทำให้เส้นใยสังเคราะห์เสื่อมสภาพ ตามที่ศูนย์อาชีวอนามัยและความปลอดภัยแห่งแคนาดา (CCOHS) แสงแดด ความชื้น และอุณหภูมิสูงกว่า 90°C (194°F) สามารถสร้างความเสียหายให้กับทั้งสลิงไนลอนและโพลีเอสเตอร์ได้ OSHA ตั้งข้อสังเกตเพิ่มเติมว่าความแข็งแรงของสลิงจะลดลงเมื่อสัมผัสกับแสงแดดและแสงอัลตราไวโอเลต และแนะนำให้ปรึกษาผู้ผลิตหรือบุคคลที่มีคุณสมบัติเหมาะสมสำหรับข้อกำหนดการเกษียณอายุเพิ่มเติม คู่มือนี้จะตรวจสอบว่าปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมแต่ละอย่างส่งผลต่อความสมบูรณ์ของสลิงอย่างไร สัญญาณเตือนที่ควรมองหา และวิธีการปกป้องสลิงยกของคุณจากความล้มเหลวก่อนวัยอันควร