Płaskie zawiesie, które jest o kilka stóp za krótkie, może przerwać operację podnoszenia. Natychmiastowa myśl: dlaczego po prostu nie połączyć dwóch chust razem? Praktyka łączenia zawiesi jest powszechna, ale zgodnie z OSHA 1910.184(c)(2) i ASME B30.9, zawiesi nie należy skracać ani wydłużać poprzez wiązanie lub skręcanie, ani łączyć poprzez węzeł.
Zawiesia do podnoszenia są dostępne w określonym kolorze, ale ten kolor ma znaczenie nie tylko ze względu na estetykę. Zgodnie z normą EN 1492-1 (zawiesia płaskie) i EN 1492-2 (zawiesia okrągłe), każdy kolor odpowiada określonemu dopuszczalnemu obciążeniu roboczemu (WLL), umożliwiając szybką i łatwą identyfikację udźwigu w miejscu pracy.
Okrągła chusta nie ma daty ważności wybitej na etykiecie, ale to nie znaczy, że będzie trwała wiecznie. Zgodnie z EN 1492-2, europejską normą dotyczącą zawiesi, określono dopuszczalne obciążenie robocze (WLL) i współczynnik bezpieczeństwa, ale żywotność zależy od rzeczywistych warunków użytkowania. Niektórzy producenci podają maksymalną trwałość 10 lat od pierwszego użycia w idealnych warunkach.
Wybór pomiędzy poliestrową chustą płaską a nylonową chustą płaską nie jest kwestią tego, czy jedna będzie „lepsza” od drugiej – zależy wyłącznie od środowiska zastosowania. Obydwa materiały mają te same limity obciążenia roboczego i zakres temperatur (od -40°C do 100°C) zgodnie z normą EN 1492-1, ale różnią się znacznie pod względem wydłużenia, odporności chemicznej i reakcji na wilgoć. Nylon rozciąga się 6–10% przy obciążeniu znamionowym i jest odporny na zasady, ale ulega zniszczeniu pod wpływem kwasów. Poliester rozciąga się tylko o 3–4% i jest odporny na kwasy, ale ulega uszkodzeniu pod wpływem zasad. Ten przewodnik zawiera szczegółowe porównanie, które pomaga inżynierom i specjalistom od olinowania wybrać odpowiedni materiał zawiesia płaskiego do konkretnych warunków pracy.