Podwieszka przechowywana w stanie mokrym może wydawać się nieuszkodzona, ale wilgoć może spowodować rozwój pleśni, degradację włókien i – w przypadku zawiesi nylonowych – tymczasową utratę wytrzymałości do 15% po zamoczeniu, a wytrzymałość zostanie przywrócona po wyschnięciu. Co ważniejsze, zawiesia nylonowe mogą stracić do 25% swojej wytrzymałości, gdy są mokre z powodu absorpcji wilgoci. Z kolei chusty poliestrowe są mniej podatne na wilgoć, ale w przypadku przechowywania w wilgoci mogą nadal cierpieć na pleśń i gnicie. W tym przewodniku omówiono ryzyko związane z mokrymi chustami, specyficzne słabości różnych materiałów syntetycznych oraz procedury kontroli i suszenia wymagane przed ponownym użyciem mokrej chusty.
Zawiesie może stracić swoją wytrzymałość na długo przed pojawieniem się widocznego zużycia – często bez żadnego ostrzeżenia. Ekstremalne temperatury, promieniowanie ultrafioletowe (UV) i narażenie na substancje chemiczne to trzy najczęstsze czynniki środowiskowe, które niszczą włókna syntetyczne. Według Kanadyjskiego Centrum Bezpieczeństwa i Higieny Pracy (CCOHS) światło słoneczne, wilgoć i temperatury powyżej 90°C (194°F) mogą uszkodzić zarówno chusty nylonowe, jak i poliestrowe. OSHA zauważa ponadto, że wytrzymałość nosidła zmniejsza się pod wpływem ekspozycji na światło słoneczne i światło ultrafioletowe, i zaleca skonsultowanie się z producentem lub wykwalifikowaną osobą w sprawie dodatkowych wymagań dotyczących emerytury. W tym przewodniku omówiono, w jaki sposób każdy czynnik środowiskowy wpływa na integralność zawiesia, jakich znaków ostrzegawczych należy szukać i jak chronić zawiesia przed przedwczesną awarią.
Zawiesie o współczynniku bezpieczeństwa 7:1 ma wytrzymałość na zerwanie siedmiokrotnie przekraczającą znamionowe obciążenie robocze. Oznacza to, że zawiesie o udźwigu 1 tony musi wytrzymać co najmniej 7 ton, zanim ulegnie uszkodzeniu. Współczynnik bezpieczeństwa 7:1 jest wymagany przez kluczowe normy branżowe, w tym EN 1492-1, EN 1492-2 i AS 4497:2018 dla zawiesi syntetycznych. W tym artykule wyjaśniono różnicę między współczynnikiem bezpieczeństwa a limitem obciążenia roboczego, dlaczego 7:1 jest standardem dla zawiesi syntetycznych, jak wypada w porównaniu z innymi typami sprzętu i dlaczego ten margines bezpieczeństwa jest niezbędny do ochrony personelu i mienia podczas rzeczywistych operacji podnoszenia.
Zawiesie, którego okres użytkowania przekroczył bezpieczny okres użytkowania, stanowi zagrożenie, a nie narzędzie. Jednak wielu profesjonalistów zajmujących się olinowaniem zmaga się z prostym pytaniem: jak często powinienem wymieniać zawiesia? Odpowiedź nie jest pojedynczą liczbą. Zależy to od rodzaju materiału, częstotliwości użytkowania, warunków pracy i wyników kontroli. Niniejszy przewodnik opiera się na standardach branżowych (ASME B30.9, EN 1492), wytycznych producenta i doświadczeniu produkcyjnym firmy Lishenflex, aby zapewnić jasne kryteria wymiany. Omawiamy oczekiwany okres użytkowania według typu nosidła, częstotliwości przeglądów, oznak przejścia na emeryturę i najważniejszego rozróżnienia między wymianą „w oparciu o wiek” i „w zależności od stanu”.